ប្រាសាទកសាងឡើងនៅសតវត្សរ៍ទី១១។ ប្រាសាទនេះមានប្រាង្គច្រើនស្ថិតក្នុងបរិវេណប្រាសាទតែមួយ ដោយប្រាង្គនីមួយៗត្រូវបានធ្វើឡើងពីថ្មភក់លំអដោយក្បូរក្បាច់រចនាយ៉ាងរស់រវើកជាពិសេសនៅតាមផ្ដែរ និងតាមសសរពេជ្រ។ ចំណែកបរិវេណក្នុងប្រាសាទវិញក៏មានក្បាច់រចនាស្រស់ស្អាតផងដែរ ដោយមានទាំងសិលាចារឹកផងដែរ។
ទីសំចតដ៏ស្រស់ស្អាត ដែលនៅរដូវវស្សាបឹងព្រៃប្រស់មានផ្ទៃទឹកថ្លាឈ្វេងគួរឱ្យចង់ងូតនិងទេសភាពស្រស់ត្រកាល។ នៅទីនេះមានតូបអង្គុយលើមាត់ទឹកតំរៀបជាជួររួមជាមួយមុខម្ហូបក្នុងស្រុក ដែលអាចបញ្ជាទិញតាមតម្រូវការដូចជា មាន់ដុត ត្រីដុត បុកល្ហុង ព្រមទាំងផ្លែឈើតាមរដូវនិងភេសជ្ជៈគ្រប់ប្រភេទ ហើយមានសេវាកម្មរហ័សទាន់ចិត្ត។ ស្ទឹងព្រ...
ទីនេះត្រូវបានគេបង្កើតជាទីអាស្រមព្រះពុទ្ធសាសនាហៅថាអាស្រមត្រពាំងស្រុក និងបានប្រែក្លាយទីនេះទៅជាទីកប់សាកសពដ៏ធំមួយ។ ប្រាសាទចាស់នៅទីនេះជាប្រាសាទសម័យបុរេអង្គរ ប៉ុន្តែមានសម្ភារសំណង់ខ្លះបានសាងឡើងក្នុងសម័យអង្គរដែរ រួមមានផ្តែរបាក់បែកមួយផ្ទាំងស្ថិតក្នុងរចនាបទសំបូរព្រៃគុកនិងសិលាចារឹកមួយបន្ទាត់មិនទាន់ចុះលេខចារដូច...
ប្រាសាទកសាងឡើងនៅសតវត្សរ៍ទី១០។ ប្រាសាទនេះសង់ពីថ្មបាយក្រៀមនិងឥដ្ឋមានប្រាង្គទោលបែរមុខទៅកើតតាមស៊ុមទ្វារថ្មភក់។ ប្រាង្គនេះមានសភាពបែកបាក់ប៉ុន្តែមានបន្សល់ទុកសិលាចារឹកមួយផ្ទាំងមាន១៤បន្ទាត់ ដែលប្រហែលជាយកមកពីប្រាសាទផ្សេង។
តំបន់សហគមន៍អេកូទេសចរណ៍អណ្ដូងក្រឡឹង ឬ ជំរំសត្វទោចចាហូ (Jahoo Gibbon Camp) លាតសន្ធឹងនៅលើផ្ទៃដីជាង ១៤០០ ហិកតា និងចម្រុះទៅដោយបណ្ដុំនៃទេសភាពរុក្ខជាតិធម្មជាតិប្រភេទព្រៃពាក់កណ្ដាលស្រោង មានសត្វព្រៃច្រើនប្រភេទជាក្ដីរំពឹងនៃការស្រោចស្រង់ និងការអភិរក្សសត្វព្រៃផងដែរ។ តំបន់នេះផ្ដួចផ្ដើមគម្រោងដោយសកម្មជនការពារព្រៃឈ...
តាមមាត់ស្ទឹងប៉ៃលិន ត្រង់ចំណុចគល់ស្ពានតារាប ជាប់ផ្លូវប៉ែកខាងកើត ជាតំបន់រមណីយដ្ឋានពេញនិយមមួយ ដែលមានទឹកស្ទឹងថ្លាយង់អាចងូតលេងកម្សាន្ត។ ទឹកស្ទឹងនេះ អ្នកស្រុកច្រើនហៅថា ស្ទឹងប៉ែលិនក៏មាន។ នៅជុំវិញក៏មានលក់ម្ហូបអាហារ និងប្រកបដោយកន្លែងសម្រាកសមរម្យ។
ជាខេត្តស្ថិតនៅវាលទំនាបកណ្ដាលនៃទន្លេមេគង្គ ដែលបង្កើតជាព្រំដែនខាងកើតនៃខេត្ត រួមបញ្ចូលនឹងស្រុកស្រីសន្ធរព្រមទាំងកោះសុទិន បង្កើតជាខេត្តមានស្រុក៩ រួមមានស្រុកកងមាស, កោះសូទិន, កំពង់សៀម, ចំការលើ, ជើងព្រៃ, បាធាយ, ព្រៃឈរ, ស្ទឹងត្រង់, ស្រីសន្ធរ និងក្រុង១ គឺក្រុងកំពង់ចាម។ ឈ្មោះនេះមិនមានពាក់ព័ន្ធនឹងជនជាតិខ្មែរអ៊ី...
អំពីប្រវត្តិសាងសង់ប្រាសាទនេះពុំមានឯកសារបញ្ជាក់ឡើយ។ ប៉ុន្តែគេអាចពិនិត្យតាមរយៈក្បាច់លំអនិងស្ថាបត្យកម្ម ដែលអាចសន្និដ្នានថាប្រាសាទកសាងនៅចុងសតវត្សរ៍ទី១១ និងដើមសតវត្សរ៍ទី១២។ ប្រាសាទរាងបួនជ្រុងស្មើធ្វើពីថ្មបាយក្រៀម ជ្រុងនីមួយៗមានប្រវែង៣.៥ម៉ែត្រ បែរមុខទៅកើត មានស៊ុមទ្វារធ្វើពីថ្មភក់ និងមានទ្វារបញ្ឆោតនៅជ្រុងផ...
តាមរយៈក្បាច់លំអ ប្រាសាទប្រហែលជាសង់ក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទសុរ្យវរ្ម័នទី១ នៅដើមសតវត្សរ៍ទី១១ ឧទ្ទិសដល់ព្រហ្មញ្ញសាសនា។ ប្រាសាទនេះមានប្រាង្គបីរាងបួនជ្រុងស្មើធ្វើពីឥដ្ឋរត់ដូរជើង ត្បូង បែរមុខទៅកើត មានស៊ុមទ្វារធ្វើពីថ្មភក់។ ប្រាង្គទាំងនេះសង់លើគ្រឹះថ្មបាយក្រៀម។ ប្រាង្គមួយធ្វើពីថ្មបាយក្រៀមប្រហែលជាកសាងសម័យក្រោយ បែ...
រមណីយដ្ឋាននេះ មានទឹកហូរខួបប្រាំងវស្សាដ៏ថ្លាយង់គួរឱ្យចង់អង្គុយនិងចុះងូតទឹកលេងផងដែរ។ អ្នកដែលមកលេងនៅខេត្តប៉ៃលិនកម្រនឹងចោលកន្លែងកម្សាន្តនេះខ្លាំងណាស់ ព្រោះថាជាកន្លែងមានម្លប់ដើមខ្នុរយ៉ាងត្រជាក់និងមានសង់តូបជាច្រើនសម្រាប់អង្គុយលេងយ៉ាងសប្បាយរីករាយក្នុងចិត្តនិងអាចងូតទឹកជ្រោះផងដែរ។ ម្ហូបអាហារ និងផ្លែឈើផ្សេងៗម...
តំបន់អេកូទេសចរណ៍ជីផាត ក្រៅពីទឹកជ្រោះឆាយខ្ពស់និងឆាយជ្រៃដែលស្ថិតនៅតំបន់នេះ មានកន្លែងកម្សាន្តបែបធម្មជាតិជាច្រើន ដូចជាផ្នូរបុរាណមានអាយុកាល ប្រមាណជា ៥០០ឆ្នាំ ពាងបុរាណ មើលថ្ងៃលិចពីកំពូលភ្នំ ការចាក់បង្កងពេលរាត្រី មើលអំពិលអំពែក ជិះទូកកម្សាន្តតាមដៃសមុទ្រ មើលថ្ងៃរះ រូងប្រចៀវ អូរទឹកវេទ អូរតាមក្រវាញ អូរក្រូច អូ...
ភ្នំឬវត្តជីតាពេជ្រជារមណីយដ្ឋាន ទេសចរណ៍ធម្មជាតិដែលមានភ្នំមួយដែលសំបូរទៅដោយម្លប់ ព្រៃឈើដ៏ត្រជាក់ ហើយនៅលើកំពូលភ្នំមានរូបសំណាកព្រះពុទ្ធរូបដ៏ធំ កម្ពស់១៣.៥០ម៉ែត្រ ធ្វើអំពីថ្មភក់មួយឈរ បែរមុខទៅទិសខាងកើត។ ដើម្បីឡើងទៅកាន់ទីនោះ ភ្ញៀវត្រូវឆ្លងកាត់កាំ ជណ្ដើរប្រមាណជាង ២០០ កាំ ដើម្បីទៅទស្សនាសោភ័ណភាពស្រស់បំព្រង លើកំ...
ដំណើរកម្សាន្តសប្បាយជាមួយនឹងទូកកម្សាន្តតាមដងព្រែកកំពត នៅពេលល្ងាចដើម្បីស្រូបយកខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធតាមដងស្ទឹងកំពត បន្ទាប់ពីហត់នឿយក្នុងការងារ។ ជិះទូកកម្សាន្តតាមដងព្រែកកំពត គេអាចមើលថ្ងៃលិច មើលអំពិលអំពែកនៅពេលរាត្រី តាមទូកទេសចរណ៍។ ទូកនេះមានចេញដំណើរពេលល្ងាចនៅម៉ោង ៦ល្ងាច និងត្រលប់មកច្រាំងវិញនៅម៉ោង ៨ យប់ ដែលនៅល...
នៅចម្ងាយប្រមាណ ១៥០ម. មានសំណង់ស្ថាបត្យកម្មធ្វើពីឥដ្ឋមួយទៀត ដែលនៅសល់តែគ្រឹះប្រាសាទ មានរាង៤ជ្រុងស្មើ ទំហំ ៤ x ៤ ម. កម្ពស់ ០.៥ ម. បែរមុខទៅលិច។ នៅជុំវិញនោះ គេឃើញសំណល់បុរាណមួយចំនួន ដូចជា ស៊ុមទ្វារ, ចម្លាក់តោ និង ថ្មកាំជណ្តើរ, បំណែកទម្រសិវលិង្គ ព្រមទាំងសិលាចារឹក២ផ្ទាំង សម័យឦសានវរ្ម័នទី១។
ល្អាងនៅលើភ្នំគូលែនមួយនេះ មានឈ្មោះថាល្អាងប្រជៀវ ដោយសារវាជារូងប្រជៀវជាច្រើន ដែលចូលពួននៅពេលថ្ងៃ ហើយចេញរកស៊ីនៅពេលយប់។ ល្អាងមានជម្រៅជ្រៅចូលទៅក្នុង ដែលយើងត្រូវដើរកាត់មាត់រូង ជាទីដែលគ្រូមន្តអាគមម្នាក់ តាំងខ្លួនជាតាបសតែងស្នាក់នៅទីនោះ ដោយហៅទីនេះថា «គុហារល្អាងថ្មមនោរាជ»។ ល្អាងមានទឹកជ្រាបហូរចូលមកជាប្រចាំ បង្កើ...
2024 © Royal Academy of Cambodia